Uzależnienie od Hazardu

Problem dotyka co pięćdziesiątą dorosłą osobę. Kiedy zacząć się niepokoić? Kto to jest hazardzista? Czy można wyleczyć się z hazardu?

Formy hazardu
Słowniki określają hazard jako:"przedsięwzięcie ryzykowne, narażanie się na niebezpieczeństwo, gra o pieniądze,lub inne dobra, w której znaczną,lub decydującą rolę odgrywa przypadek".
Współcześnie najczęściej spotykanym sposobem uprawiania hazardu są automaty do gry (tzw. jednoręki bandyta) oraz: ruletka, bingo, gry w karty (poker, oczko, Black Jack), wyścigi konne, wyścigi psów, nielegalne walki zwierząt oraz Internet, za pomocą którego można grać w wiele rodzajów gier bez wychodzenia z domu korzystając z karty kredytowej. Za "przedpokój" hazardu niektórzy terapeuci uznają: totolotka, konkursy audiotele, loterie, konkursy sms-owe. U niektórych osób początkowa zabawa staje się z czasem potrzebą, potem obsesją, koniecznością a w końcu jedynym sensem życia. Czas rozwoju uzależnienia jest różny, od kilku miesięcy do kilku-kilkunastu lat.

Fazy uzależnienia
Podczas gier hazardowych gracz przeżywa silne emocje. Możliwe są dwa rozstrzygnięcia: wygrana - to nadzieja, euforia; przegrana - strata, złość i wyrzuty sumienia. Wygrana zwiększa poczucie mocy i skuteczności (udało mi się, jestem dobry!). Stanowi zachętę do kolejnej gry. Przegrana - powoduje spadek szacunku do siebie, ale i chęć odzyskania straty, co w konsekwencji powoduje żądzę odegrania się w kolejnych grach. Tak zamyka się koło hazardu. Na podstawie obserwacji osób uzależnionych od hazardu terapeuci opisali fazy tego rodzaju uzależnienia. Są to:
faza zwycięstw,
faza strat,
faza desperacji,
faza utraty nadziei.
Większość osób uzależnionych przechodzi przez wszystkie fazy. Kiedy zacząć się niepokoić? Sygnałami ostrzegawczym, że rozwija się uzależnienie mogą być:

-wydzielanie pieniędzy na inne niż hazard aktywności,

-pozostające poza kontrolą, wzrastające rachunki telefoniczne (dla gier telefonicznych lub sms-owych),

-coraz częstsze przekraczanie limitów na kartach kredytowych,

-zaciąganie nowych kredytów, uruchamianie nowych linii kredytowych,

-zastawianie w lombardach/sprzedaż zakupionych dóbr czy kolekcji.


Hazard jest chorobą
Patologiczny hazard - hazard przymusowy znalazł się w Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych (ICD-10), można go określić jako powtarzające się działania bez jasnej, racjonalnej motywacji, które nie mogą być kontrolowane i zazwyczaj szkodzą zarówno interesom pacjenta jak i innych ludzi. Pacjent opisuje je jako zachowania związane z przymusem do działania Problem dotyczy wg różnych badań około 1-2 proc. dorosłej populacji. Uzależniają się coraz młodsze osoby - problem zaczyna dotykać nawet młodzieży Charakterystyczne jest, że konsekwencje patologicznego hazardu dotykają poza samym hazardzistą także jego rodzinę, znajomych i bliskich.

Hazard a stan zdrowia
Hazard nie jest obojętny dla fizycznego stanu organizmu Wyniki badań pokazują, że u wielu osób hazard łączy się z podwyższonym używaniem tytoniu czy nadużywaniem alkoholu bądź narkotyków Dominuje u tych osób chroniczny stres, siedzący tryb życia, a także nasila się bierne palenie (poprzez częste przebywanie w lokalach) U nałogowych hazardzistów istnieje większe ryzyko chorób fizycznych min częściej występują schorzenia wątroby (np. marskość), podwyższone ciśnienie tętnicze krwi oraz tętna, a także bóle w klatce piersiowej spowodowane czopowaniem naczyń serca, czy dolegliwości ze strony układu kostnego (bóle kręgosłupa) oraz tachykardia. Można się wyleczyć. Istnieją następujące sposoby leczenia z uzależniania od hazardu:

-psychoterapia indywidualna i/lub grupowa

W leczeniu chodzi przede wszystkim o uświadomienie osobie uzależnionej negatywnego wpływu nałogu na jej życie oraz nauczenie jej nowych, konstruktywnych wzorców postępowania. Długofalowym celem terapii powinno być całkowite zarzucenie przez chorego zachowań hazardowych i zmiana wzorców zachowań.

Terapię poprzedza KONSULTACJA WSTĘPNA w trakcie której:

-porozmawiasz o swoim problemie

-dowiesz się czy jestś uzależniony

-dowiesz się co zyskasz dzięki terapii

-przełamiesz swój strach związany z pierwszą wizytą w porandi

-uświadomisz sobie, że terapia jest ci potrzebna


Umów się na KONSULTACJĘ WSTĘPNĄ